چگونه سرور اختصاصی Project Zomboid راه‌اندازی کنیم

سه راه برای بازی گروهی Project Zomboid

• میزبانی از داخل بازی. دکمه‌ی Host در منوی اصلی یک سرور روی کامپیوتر شما راه می‌اندازد که خودتان هم داخلش هستید. سریع‌ترین راه برای یک شب بازی با دوستان است، اما دنیا فقط تا وقتی وجود دارد که شما در بازی هستید.
• اجرای سرور اختصاصی روی کامپیوتر خودتان. Project Zomboid Dedicated Server یک ابزار رایگان Steam است. بدون باز بودن بازی اجرا می‌شود، پس دوستانتان وقتی شما پای کامپیوتر نیستید هم می‌توانند بازی کنند — به شرطی که کامپیوتر روشن بماند و پورت‌ها روی روتر فوروارد شده باشند.
• اجاره‌ی سرور. همان سرور اختصاصی، روی دستگاهی در دیتاسنتر. لازم نیست کسی کامپیوترش را روشن بگذارد و لازم نیست کسی به روتر دست بزند.

اگر فقط وقتی بازی می‌کنید که همه هم‌زمان آنلاین‌اند، میزبانی از داخل بازی کافی است. همین که کسی بخواهد تنها وارد شود — برای کشاورزی، تمام کردن پایگاه یا غارت وقتی بقیه خواب‌اند — به سرور اختصاصی نیاز دارید.

سرور Project Zomboid به چه چیزهایی نیاز دارد

RAM

حافظه اولین منبعی است که تمام می‌شود. یک سرور خالی Build 42 حدود 3 GB مصرف می‌کند، سپس به ازای هر بازیکن فعال تقریباً نیم گیگابایت بیشتر، به‌علاوه‌ی هر آنچه مادهای Workshop لازم دارند. بازیکنانی که در سراسر نقشه پخش شده‌اند پرهزینه‌تر از بازیکنان یک پایگاه‌اند، چون هر ناحیه‌ای که کسی در آن باشد بارگذاری و شبیه‌سازی می‌شود. Build 41 سبک‌تر است: یک سرور خالی B41 حدود 2 GB مصرف می‌کند.

پورت‌ها

سرور روی دو پورت UDP گوش می‌دهد: 16261 و 16262. هر دو لازم‌اند و هر دو UDP هستند — باز کردن پورت‌های TCP هیچ فایده‌ای ندارد. (راهنماهای خیلی قدیمی 8766 و 8767 را ذکر می‌کنند؛ آن‌ها فقط پیش از نسخه‌ی 41.77 استفاده می‌شدند.)

نرم‌افزار

سرور یک برنامه‌ی جداگانه و رایگان Steam است: Project Zomboid Dedicated Server، Steam app 380870. روی Windows، Linux و macOS اجرا می‌شود. تنظیماتش در دو فایل است که هر دو در Zomboid/Server/ قرار دارند:

• servertest.ini — خود سرور: نام، رمز عبور، سقف بازیکنان، PvP، مادها.
• servertest_SandboxVars.lua — قوانین دنیا: جمعیت زامبی‌ها، غنیمت، XP، طول روز.

دنیا در Zomboid/Saves/Multiplayer/servertest ذخیره می‌شود. «servertest» فقط نام پیش‌فرض سرور است؛ همه‌ی فایل‌ها از آن پیروی می‌کنند.

میزبانی سرور اختصاصی روی کامپیوتر خودتان

در Windows

1. سرور را نصب کنید. در Steam کتابخانه را باز کنید، فیلتر را روی Tools بگذارید و Project Zomboid Dedicated Server را نصب کنید. آن را از Steam اجرا نکنید — با یک اسکریپت اجرا می‌شود.
2. حافظه را تنظیم کنید. در پوشه‌ی نصب، StartServer64.bat را در یک ویرایشگر متن باز کنید و -Xmx را پیدا کنید. فایل با مقدار 16 GB عرضه می‌شود؛ آن را به اندازه‌ای که کامپیوترتان می‌تواند کنار بگذارد تنظیم کنید، مثلاً -Xmx6g، و به اندازه‌ی کافی برای Windows و، اگر روی همان کامپیوتر بازی هم می‌کنید، برای بازی باقی بگذارید.
3. اجرای اول. StartServer64.bat را اجرا کنید. در اجرای اول، سرور از شما می‌خواهد برای حساب admin که می‌سازد رمز عبوری انتخاب کنید. آن را یادداشت کنید. وقتی کنسول اعلام کرد سرور شروع شده، سرور در حال اجراست.
4. متوقفش کنید و تنظیمات را ویرایش کنید. در کنسول quit را تایپ کنید. فایل %USERPROFILE%\Zomboid\Server\servertest.ini را باز کنید و دست‌کم PublicName، Password (اگر سرور خصوصی است) و MaxPlayers را تنظیم کنید. سرور را دوباره اجرا کنید.
5. پورت‌ها را باز کنید. به سرور اجازه‌ی عبور از Windows Firewall بدهید، سپس UDP 16261 و 16262 را روی روتر به آدرس IP محلی کامپیوتر فوروارد کنید.
6. دوستانتان را دعوت کنید. آن‌ها با آدرس IP عمومی شما و پورت 16261 وصل می‌شوند. خودتان از همان کامپیوتر با 127.0.0.1 وصل می‌شوید.

در Linux

آن را با SteamCMD و به‌عنوان یک کاربر عادی نصب کنید — سرور نباید با root اجرا شود:

steamcmd +force_install_dir ~/pzserver +login anonymous +app_update 380870 validate +quit
cd ~/pzserver
bash start-server.sh

برای Build 41، -beta legacy41 را بعد از app_update 380870 اضافه کنید. در Linux تنظیم حافظه به جای فایل .bat در ProjectZomboid64.json است. سرور را داخل tmux یا screen اجرا کنید تا پس از بستن ترمینال هم ادامه دهد، و با quit متوقفش کنید تا دنیا ذخیره شود.

یا آن را روی HytHost میزبانی کنید

سرور اجاره‌ای نصب، تنظیم حافظه و روتر را حذف می‌کند. مراحل این‌ها هستند:

1. سفارش دهید و build را انتخاب کنید. در صفحه‌ی هاستینگ Project Zomboid یک پلن — یا سرور Custom از 6 تا 32 GB — انتخاب کنید و هنگام پرداخت Build 42 یا Build 41 را برگزینید. سرور پس از پرداخت به‌طور خودکار ساخته می‌شود.
2. تب Startup را باز کنید. در GamePanel شما، تب Startup تنظیماتی را دارد که بیشتر از همه تغییرشان می‌دهید: نام سرور، رمز سرور، حداکثر بازیکنان، نمایش در فهرست عمومی، PvP، آیتم‌های Workshop و شناسه‌های ماد. سرور این‌ها را در هر بار اجرا در servertest.ini می‌نویسد، پس آن‌ها را این‌جا تنظیم کنید نه در فایل.
3. رمز ادمین را تنظیم کنید. رمز ادمین را پیش از اجرای اول در تب Startup وارد کنید. اگر خالی بماند، یک رمز برایتان ساخته و در admin-password.txt در فایل‌هایتان ذخیره می‌شود. این رمز هنگام ساخت حساب admin در اجرای اول به کار می‌رود.
4. با IP وصل شوید. در Project Zomboid گزینه‌ی Join را بزنید، سرور را با آدرس IP و پورتی که در پنل نمایش داده می‌شود اضافه کنید و اگر رمز سرور گذاشته‌اید آن را هم وارد کنید. روی IP اشتراکی، پنل پورت‌هایی را که به شما اختصاص یافته نشان می‌دهد؛ افزونه‌ی Dedicated IP به سرور آدرس مخصوص خودش را با پورت‌های پیش‌فرض 16261 و 16262 می‌دهد.
5. یک بار به‌عنوان admin وارد شوید. با نام کاربری admin و رمز ادمین وصل شوید و حساب خودتان را ارتقا دهید (بخش ادمین کردن خودتان را در پایین ببینید). پس از آن می‌توانید با حساب معمولی‌تان بازی کنید.

بقیه‌ی چیزها — فایل sandbox، پوشه‌ی دنیا، بکاپ‌ها و کنسول زنده — در همان پنل است. بکاپ خودکار شامل است، و اگر از قبل دنیایی روی کامپیوترتان یا نزد هاست دیگری دارید، انتقال رایگان است.

Build 42 یا Build 41: کدام را اجرا کنیم

Build 42 نسخه‌ی فعلی بازی است. با نسخه‌ی 42.20 در 29 ژوئیه 2026، همراه با حالت چندنفره، شاخه‌ی پایدار شد و کرفتینگ جدید، زیرزمین، حیوانات و نورپردازی را آورده است. گروه تازه‌ای که وابستگی زیادی به مادهای قدیمی ندارد باید از این‌جا شروع کند.

Build 41 (41.78) شاخه‌ی قبلی است. در دسترس می‌ماند چون بسیاری از محتوای Workshop — بسته‌های نقشه‌ی بزرگ، بسته‌های وسیله‌ی نقلیه، مادهای تغییر کلی — برای آن ساخته شده و به‌روزرسانی نشده، و برخی گروه‌ها تعادل آن را ترجیح می‌دهند.

• سیوها منتقل نمی‌شوند. دنیای Build 41 روی Build 42 باز نمی‌شود. عوض کردن build یعنی شروع یک دنیای تازه.
• مادها مختص هر build هستند. بسیاری از مادها نسخه‌های جداگانه برای 41 و 42 دارند و برخی فقط برای یکی وجود دارند. پیش از انتخاب، تک‌تک مادهای فهرستتان را بررسی کنید.
• همه باید یکسان باشند. بازیکنان Build 42 نمی‌توانند به سرور Build 41 وصل شوند و برعکس. برای بازی Build 41، هر بازیکن آن را در تب Betas بازی در Steam انتخاب می‌کند.

در HytHost می‌توانید بعداً build را از تب Startup تغییر دهید و دوباره نصب کنید. چون سیوها ناسازگارند، این تغییر یک دنیای تازه شروع می‌کند؛ دنیای قبلی به پوشه‌ای جداگانه روی سرور منتقل می‌شود و حذف نمی‌شود.

ادمین کردن خودتان و افزودن ماد

ادمین

سرور در اجرای اول یک حساب ادمین به نام admin می‌سازد. یک بار با آن وارد شوید، سپس از چت به حساب روزمره‌ی خودتان دسترسی ادمین بدهید:

/setaccesslevel "YourName" admin

قطع و دوباره وصل شوید تا تغییر اعمال شود؛ ابزارهای ادمین روی حساب خودتان ظاهر می‌شوند. همین دستور moderator یا gm را هم برای دستیارانی با اختیارات کمتر می‌پذیرد. فهرست کامل — تله‌پورت، آیتم‌ها، وایت‌لیست، بن، ذخیره — در راهنمای دستورات ادمین Project Zomboid ما آمده است.

مادهای Workshop

هر ماد به دو ورودی در servertest.ini نیاز دارد:

• WorkshopItems — عدد انتهای آدرس Steam Workshop ماد. سرور آن را دانلود می‌کند.
• Mods — شناسه‌ی ماد، یعنی خط id= در فایل mod.info ماد، که اغلب با نامش یکی نیست. در Build 42 هر شناسه باید یک بک‌اسلش در ابتدایش داشته باشد، مثلاً \ModA;\ModB.

چند ورودی را با نقطه‌ویرگول جدا کنید، ری‌استارت کنید، و بازیکنان هنگام اتصال مادها را خودکار دانلود می‌کنند. در HytHost هر دو فیلد در تب Startup هستند. مادهای نقشه، ترتیب بارگذاری و بررسی به‌روزرسانی مادها در تنظیمات سرور و sandbox در Project Zomboid پوشش داده شده‌اند.

سرور دیده نمی‌شود یا دوستان نمی‌توانند وصل شوند

تقریباً هر مورد یکی از این‌هاست، کم‌وبیش به ترتیب تکرار:

1. قرار نیست در فهرست باشد. Public=false پیش‌فرض است، پس سرور در مرورگر سرورهای داخل بازی ظاهر نمی‌شود. مشکلی نیست — با IP و پورت وصل شوید. فقط اگر می‌خواهید غریبه‌ها پیدایش کنند آن را true کنید.
2. پورت‌ها بسته‌اند. در خانه، هر دو پورت UDP باید فوروارد شده و در فایروال مجاز باشند. فوروارد کردن فقط 16261، یا فوروارد کردن TCP، اشتباه کلاسیک است.
3. build یا نسخه‌ی متفاوت. بازیکن Build 42 نمی‌تواند به سرور Build 41 وصل شود. پس از هر آپدیت بازی، سرور و همه‌ی بازیکنان باید نسخه‌ی یکسان داشته باشند، پس سرور را هم آپدیت کنید.
4. مادها یکسان نیستند. اگر دانلود یک ماد روی سرور ناموفق بوده یا نسخه‌ی یک بازیکن فرق دارد، اتصال قطع می‌شود. کنسول سرور را بخوانید: نام ماد را می‌گوید.
5. تست از همان شبکه. اتصال به سرور خانگی خودتان از طریق IP عمومی روی بسیاری از روترها ناموفق است. از خود کامپیوتر از 127.0.0.1 استفاده کنید؛ دوستانی که روی همان Wi-Fi هستند از IP محلی کامپیوتر استفاده کنند.
6. رمز یا حساب اشتباه. رمز سرور با رمز حساب شما روی آن سرور یکی نیست. با وایت‌لیست، فقط حساب‌هایی که ادمین اضافه کرده می‌توانند وصل شوند.

هزینه‌ی سرور Project Zomboid چقدر است

در خانه سرور رایگان است. هزینه‌اش را با برق کامپیوتری که روشن می‌ماند، با RAMی که سرور از بازی‌های خودتان می‌گیرد، و با شب‌هایی که کامپیوتر خاموش بود و کسی نمی‌توانست بازی کند می‌پردازید. برای گروهی که در ساعت‌های ثابت با هم بازی می‌کنند، معامله‌ی خوبی است.

در حالت اجاره‌ای برای حافظه‌ای که سرور لازم دارد پول می‌دهید. در HytHost همه‌ی پلن‌ها به ازای هر گیگابایت یک قیمت دارند، و سرور Custom با هر اندازه‌ای از 6 تا 32 GB دقیقاً به اندازه‌ی پلن ثابتی با همان اندازه هزینه دارد:

برای بیشتر گروه‌های دوستانه‌ی ماددار، Muldraugh، 8 GB شروع معقولی است. هر پلن شامل بکاپ خودکار، مادهای Workshop، هر دو build، ری‌استارت زمان‌بندی‌شده، فیلترینگ DDoS و SLA آپتایم 99.9% است و ارتقا دنیای شما را سر جایش نگه می‌دارد.