چگونه یک VPS برای سرورهای بازی راه‌اندازی کنیم

VPS یا هاست بازی مدیریت‌شده: صادقانه انتخاب کنید

اگر از کار با Linux لذت می‌برید، چند بازی و سرویس را کنار هم می‌خواهید یا به نرم‌افزاری نیاز دارید که هیچ پنل بازی‌ای ارائه نمی‌دهد، VPS را انتخاب کنید. اگر فقط می‌خواهید بازی آنلاین باشد، سرور بازی مدیریت‌شده را انتخاب کنید: پنل، بکاپ‌ها و به‌روزرسانی‌ها همراهش هستند.

انتخاب VPS برای سرورهای بازی

• مجازی‌سازی KVM. سرورهای بازی Pterodactyl در کانتینرهای Docker اجرا می‌شوند و مستندات خود Pterodactyl می‌گوید KVM قطعاً کار می‌کند، در حالی که VPSهای مبتنی بر کانتینر (OpenVZ، LXC) معمولاً نمی‌توانند Docker را درست اجرا کنند. با systemd-detect-virt بررسی کنید: پاسخ باید kvm باشد.
• RAM. نیاز هر بازی را جمع بزنید و سپس برای سیستم و پنل (دیتابیس، کش و وب‌سرور آن) جا بگذارید. برای شروعی تقریبی: یک سرور کوچک vanilla Minecraft بین ۲ تا ۳ GB، یک سرور ماد‌دار ۶ تا ۹ GB، Valheim ۴ GB، Terraria ۲ GB، به‌علاوه ۱٫۵ تا ۲ GB برای بقیه چیزها.
• CPU. بیشتر سرورهای بازی دنیا را روی یک رشته اصلی شبیه‌سازی می‌کنند، پس چند هسته سریع از هسته‌های زیادِ کند بهتر است. هر سرور بازی که اضافه می‌کنید دست‌کم یک هسته مخصوص خودش می‌خواهد.
• دیسک. دنیاها بزرگ می‌شوند و بکاپ‌هایی که روی همان ماشین ذخیره شوند فضای اشغالی را دو برابر می‌کنند.

Ubuntu 24.04 را به‌عنوان سیستم‌عامل انتخاب کنید: Pterodactyl از آن پشتیبانی می‌کند و نسخه PHP مورد نیاز پنل را بدون مخزن اضافی همراه دارد.

گام‌های اول: کلیدهای SSH، به‌روزرسانی، یک کاربر و فایروال

1. با کلید وارد شوید، نه با رمز عبور. روی کامپیوتر خودتان یک کلید بسازید و آن را به سرور کپی کنید:

   ssh-keygen -t ed25519
   ssh-copy-id root@YOUR_SERVER_IP

2. همه‌چیز را به‌روز کنید.

   apt update && apt upgrade -y

   Ubuntu به‌روزرسانی‌های امنیتی را خودکار از طریق unattended-upgrades نصب می‌کند که به‌طور پیش‌فرض فعال است.
3. یک کاربر با sudo بسازید برای کارهای روزمره، تا همیشه با root وارد نباشید:

   adduser gameadmin
   adduser gameadmin sudo

4. فایروال را روشن کنید — اول SSH را مجاز کنید، وگرنه خودتان را بیرون قفل می‌کنید:

   ufw allow 22/tcp
   ufw allow 80/tcp
   ufw allow 443/tcp
   ufw allow 8080/tcp
   ufw allow 2022/tcp
   ufw enable

   پورت‌های 80 و 443 برای پنل، 8080 برای سرویس Wings و 2022 برای سرور SFTP آن است.

نصب Pterodactyl: پنل، Docker و Wings

Pterodactyl دو بخش دارد: پنل، یک اپلیکیشن وب که در آن سرورها را می‌سازید و مدیریت می‌کنید، و Wings، سرویسی که هر سرور بازی را در کانتینر Docker مخصوص خودش اجرا می‌کند. هر دو می‌توانند روی یک VPS باشند. نسخه‌های فعلی پنل 1.15 و Wings 1.13 (اوت 2026) هستند؛ نسخه 2.0 هنوز پیش‌انتشار است، پس مستندات 1.x را در docs.pterodactyl.io/v1 دنبال کنید.

1. پنل

پنل به PHP 8.2 یا 8.3 (نه 8.4)، MariaDB، Redis، nginx و Composer نیاز دارد. روی Ubuntu 24.04 همه این‌ها از مخازن استاندارد می‌آیند. راهنمای رسمی تک‌تک دستورها را توضیح می‌دهد؛ کلیات کار این است:

1. بسته‌ها را نصب کنید، آخرین نسخه پنل را در /var/www/pterodactyl دانلود کنید و composer install را اجرا کنید.
2. یک دیتابیس و کاربر بسازید، سپس دستورهای راه‌اندازی را اجرا کنید: php artisan key:generate --force — از کلیدی که در .env می‌نویسد بکاپ بگیرید، چون بدون آن داده‌های رمزنگاری‌شده شما قابل بازیابی نیستند — سپس p:environment:setup، p:environment:database، migrate --seed --force و p:user:make برای حساب مدیر.
3. کار cron و سرویس queue worker را اضافه کنید و nginx را به پنل هدایت کنید. اگر می‌توانید از یک دامنه با گواهی Let's Encrypt استفاده کنید.

2. Docker

curl -sSL https://get.docker.com/ | CHANNEL=stable bash
systemctl enable --now docker

3. Wings

mkdir -p /etc/pterodactyl
curl -L -o /usr/local/bin/wings "https://github.com/pterodactyl/wings/releases/latest/download/wings_linux_amd64"
chmod u+x /usr/local/bin/wings

در پنل به Nodes > Create New بروید، سپس تب Configuration نود را باز کنید و پیکربندی را در /etc/pterodactyl/config.yml کپی کنید. یک بار wings --debug را اجرا کنید تا اتصالش را ببینید، با Ctrl+C متوقفش کنید، سپس آن را با یونیت wings.service از مستندات رسمی و systemctl enable --now wings به‌عنوان سرویس نصب کنید.

نودها، تخصیص‌ها و پورت‌های بازی

هر سرور بازی دست‌کم به یک تخصیص (allocation) نیاز دارد: IP عمومی VPS شما به‌علاوه یک پورت. آن‌ها را در تب Allocation نود اضافه کنید — پورت‌های تکی یا بازه‌هایی مانند 25565-25570. از IP عمومی استفاده کنید، هرگز 127.0.0.1، و وقتی پورت بازی را تست می‌کنید، آن را از بیرون VPS تست کنید.

پنل با «eggs» آماده — قالب‌هایی برای هر بازی — عرضه می‌شود و جامعه کاربران تعداد بسیار بیشتری منتشر می‌کند. راهنماهای بازی ما تنظیمات خاص هر بازی را پوشش می‌دهند، برای مثال Valheim یا CS 1.6. فقط یک سرور Minecraft بدون پنل اجرا می‌کنید؟ چگونه یک سرور Minecraft را روی VPS میزبانی کنیم مسیر ساده‌تری است.

بکاپ‌هایی که واقعاً می‌توانید بازیابی کنید

Pterodactyl بکاپ داخلی دارد: هر سرور یک تب Backups دارد و Wings به‌طور پیش‌فرض بکاپ‌ها را در /var/lib/pterodactyl/backups نگه می‌دارد — روی همان دیسکی که خود سرورها هستند. این شما را در برابر یک به‌روزرسانی بد ماد محافظت می‌کند، نه در برابر از دست رفتن VPS.

• بیرون از ماشین: پنل می‌تواند به‌جای آن بکاپ‌ها را به هر فضای ذخیره‌سازی سازگار با S3 بفرستد که در پیکربندی‌اش تنظیم می‌شود.
• کل VPS: یک snapshot سیستم، پنل و همه سرورها را یکجا ذخیره می‌کند. در HytHost این همان افزونه BackUp VPS Snapshot است.
• یک بار بازیابی را تست کنید، پیش از آنکه به آن نیاز پیدا کنید.

اجرا روی VPS در HytHost

پلن‌های VPS در HytHost روی KVM با دسترسی root کامل، فضای SSD و محافظت DDoS در جلوی شبکه اجرا می‌شوند — همه آنچه Pterodactyl نیاز دارد. هنگام سفارش Ubuntu 24.04 را انتخاب کنید و مراحل بالا را دنبال کنید. VPS به‌طور پیش‌فرض مدیریت‌نشده است: سیستم‌عامل و هر چیزی روی آن در اختیار و مسئولیت شماست، و می‌توانید با رشد سرورهایتان بعداً پلن را ارتقا دهید.

اگر راه‌اندازی بالا بیش از چیزی به نظر می‌رسد که می‌خواهید نگهداری کنید، یک سرور بازی مدیریت‌شده همین کار را بدون آن انجام می‌دهد: سرورهای بازی ما با پنل، بکاپ خودکار و به‌روزرسانی‌های از پیش آماده ارائه می‌شوند.